Είναι όμως η ώρα να ανέβουμε τη λιθόχτιστη σκάλα του πατρογονικού μας σπιτιού κι από το ανοιχτό φύλλο της εισόδου του, να μπούμε στον εσωτερικό του χώρο. Το πλήθος και «το πλούτος» (τοπική έκφραση: τα πλούτη, την ποικιλία) των επίπλων, που υπάρχουν στα σημερινά σπίτια, δε θα τα δούμε.

Βρίσκεται στην Κεντρική Στερεά Ελλάδα και αποτελεί το δυτικό τμήμα του νομού Φωκίδος. Έτσι, γειτονεύει με την επαρχία Παρνασσίδος, ανατολικά, με το νομό και την επαρχία Φθιώτιδος, κατά το βορά, με το νομό Αιτωλοακαρνανίας (επαρχία Ναυπακτίας) δυτικά, και νότια βρέχεται από τα νερά του Κορινθιακού κόλπου.

Τα περισσότερα χωριά μας είναι χτισμένα κατά γειτονιές, σε ένα συγκεντρωτικό τύπο, γύρω από την πλατεία και το σχολείο με ακτινωτούς δρόμους ολόγυρα.
Παρατηρείται ακόμα η περίπτωση, όπου τα σπίτια βρίσκονται σε συστάδες, σαν ξεχωριστές γειτονιές.

Η τάβλα ήταν ένα υφαντό του αργαλειού με περισσά πλουμίδια. Ένα υφαντό πλάτους εξήντα περίπου εκατοστών και μήκους ενός μέτρου, κοκκιαστό ή καρπιδωτό στον τρόπο της ύφανσης, με κάμπους και χράδια, που χρησίμευε για τραπεζομάντιλο και στρωνόταν κοντά στο παραγώνι.

Το έπιπλο-εργαλείο, που δεν έλειπε οπό κανένα σπίτι ισόγειο ή ανώγειο, ήταν ο αργαλειός. Ο αργαλειός ήταν τοποθετημένος στην άκρη του δωματίου-σπιτιού ή σ´ ένα κατώι καλά φωτιζόμενος και σ´ αυτόν οι γυναίκες του σπιτιού περνούσαν πολλές ώρες υφαίνοντας όλα τα ρούχα.

Η κουφίνα ή κοφίνα ήταν ένα μεγάλο κοφίνι, σαν κάδη, τοποθετημένη στην άκρη του δωματίου της «χαμοκέλας» ή του κατωγείου και χρησίμευε για την αποθήκευση τροφών και κυρίως δημητριακών.

Η κόφα ήταν η ψωμιέρα του σπιτιού. Εκεί τοποθετούσε η νοικοκυρά τα ταψιά του ψωμιού, που έπαιρνε αέρα και δεν το έτρωγαν γάτες και ποντίκια

Ξύλινο κιβώτιο σε σχήμα ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου ήταν η κασέλα, που είχε πολύ καλή κατασκευή, αφού και το ξύλο της ήταν κάρυνο και στολίδια με πούλιες κι ανάγλυφες παραστάσεις τη στόλιζαν

Απλή και φτηνή κατασκευή που αντικαταστάθηκε σε πολλές περιπτώσεις με το «αμερικανικό» μπαούλο (κατασκευή δυνατή, απαραβίαστη), κέρδος άπ´ τον ξενιτεμό

Η ανέμη δεν έλειπε από κανένα σπίτι. Ήταν ένας περιστρεφόμενος συνδυασμός δύο συστημάτων σε σχήμα Π, γύρω στο οποίο τυλιγόταν η κλωστή

Τοποθετημένα σ´ απόκρυφα μέρη του κατωγείου, παραχώρησαν σε άλλα τη θέση τους. Κι όμως το ξεμπέρδεμα και το λανάρισμα, το «ξάσιμο», των πλυμένων μαλλιών, προηγείται κάθε άλλης επεξεργασίας

Κιβώτιο σε σχήμα μεγάλου, μακρόστενου, ξύλινου ορθογωνίου παραλληλεπιπέδου, με δύο-τρία ή και τέσσερα διαμερίσματα, μέσα στα όποία έβαζαν κυρίως τις σοδειές, αλλά και πολλά άλλα πράγματα

Κατασκευασμένο από ξύλο πλατανιού, με δύο χωρίσματα, ήταν τ´ αλευράμπαρο και χρησίμευε γι αποθήκευση τ´ αλευριού. Όταν έρχονταν οι «μεριές» άπ´ το μύλο, αδειάζονταν σ´ αυτό

Αναγκαίο και πολύ εξυπηρετικό έπιπλο του σπιτιού ήταν το ντουλάπι. Κι όμως η παρουσία του στο σπίτι ως μετακινούμενου επίπλου, έγινε τα τελευταία εκατό χρόνια, σ´ αντικατάσταση ή παράλληλα με τη λειτουργία του εντοιχισμένου ντουλαπιού

Όταν οι άνθρωποι του τόπου μας «βγήκαν στον αέρα της γης», έχτισαν δηλαδή υψηλά και ηλιόλουστα σπίτια, τοποθέτησαν σ´ αυτά κι άλλα αντικείμενα απαραίτητα στη ζωή της οικογένειας, που τώρα πια είχε περισσότερες απαιτήσεις κι ανάγκες